Bron van alle Leven

Vorig jaar werkte ik af en toe als vrijwilliger in een keuken samen met o.a. een prachtige dame met Turkse wortels. We konden het goed vinden met elkaar, we resoneerden. Beide geïnteresseerd in een leven vanuit de blik van ‘alles is energie’ waarin je groeit naar volmaakte verantwoordelijkheid over je eigen realiteit. Aangezien ik haar moedertaal niet meester ben en zij niet de mijne, was beperkt Frans de taal van uitwisseling. Woorden schoten vaak tekort, maar we voelden dat we elkaar begrepen.

Op een bepaald moment had ik het verlangen uit te schrijven hoe ik het Leven op dit moment van mijn reis ervaar en verklaar. Om tijd te nemen dit rustig in mijn woorden te gieten die dan met hulp van haar kinderen vertaald kunnen worden naar hun taal. De tekst die je hieronder leest is het resultaat dat ik onlangs met haar deelde. Een tekst die alvast geschreven en nu ook op mijn blog gedeeld wilde worden. Het gelezen worden laat ik los, bevrijd van verwachting, vertrouwend op de eigen timing van Al-les.

Alle Leven start voor mij vanuit één Bron of één punt. Een punt van Licht. Een punt van onvoorwaardelijke Liefde. Een punt dat vele namen draagt afhankelijk van de tijd, de plaats, de cultuur waarin je geboren bent. Een punt of een Bron die het verlangen heeft zichzelf te ervaren en te kennen.

Om dit mogelijk te maken, breidt dit punt, deze Bron, zich met één inademing oneindig groot uit. Het maak zich binnenin en van binnenuit groter. Het schept oneindig veel ruimte in zichzelf. Een heel universum dat alsmaar groeit.

Een inademing die overigens ooit zal omkeren naar een uitademing. Hiermee zal dat universum in zichzelf en alle Leven hierin vervat terugkeren naar en opgaan in dat ene beginpunt. Waarna mogelijk opnieuw een inademing plaatsvindt en het Leven opnieuw ontstaat. Heen en weer. Zoals eb en vloed. Zoals seizoenen. Altijd opnieuw en toch altijd anders.

Na elke inademing kijkt het beginpunt rondom in zichzelf en verplaatst of projecteert het zich naar een nieuwe plek. Hiermee ontstaan er twee punten. Twee punten van dezelfde Bron die nu naar elkaar kunnen kijken en elkaar kunnen ervaren.

Vanuit dat tweede punt wordt er opnieuw gekeken naar een derde punt. En van daaruit weer verder, en weer verder, en weer verder. Altijd opnieuw in oneindig veel richtingen. Naar oneindig veel punten. Allemaal punten van dezelfde Bron die zichzelf wil ervaren. Een proces dat eeuwig en oneindig doorgaat binnen onze perceptie.

Alles wat we zien in en rondom ons. Elke medemens. Elk dier. Elke plant. Elke steen. Elke ster. Elke cel. … Alles is deel van diezelfde Bron. Alles is deel van onszelf. Deel van het Leven dat zichzelf wil ervaren.

Afhankelijk van hoe en waar je kijkt in deze inademing, in dit universum, bestaat er geen goed of fout, toch niet absoluut. Er is alleen maar gewenste levenservaring. En alles wil ervaren worden. Zowel slachtoffer als dader als redder als geen van deze als alles samen. Goed en fout zijn perspectieven op hetzelfde die veranderen afhankelijk van het punt van waaruit je het leven ervaart. Het zijn mogelijke waarheden. Iedereen heeft een eigen waarheid. Absolute waarheid bestaat niet als dusdanig. Die wordt gevormd als combinatie van alle waarheden. Een puzzel die constant verandert en groeit waarbij wij met onze levenservaringen de puzzelstukjes vormen.

Het is zoals een oceaan die bestaat uit vele druppels waarbij elke druppel in zichzelf verbinding heeft met de hele oceaan. Wij zijn als druppels in de schepping van alle Leven. Diep in onszelf hebben we verbinding met die hele schepping, met alle Leven.

Er is ook niet echt een begin of een einde. Niet echt verleden, heden en toekomst. Er is altijd alleen maar het Nu. En elk Nu is een perspectiefpunt, een druppel die in zichzelf verbinding heeft met alle andere Nu’s die ooit ervaren worden. Verleden, heden en toekomst vallen samen. Altijd en opnieuw om te ervaren en te herontdekken dat we Licht en onvoorwaardelijke Liefde zijn.

Als we dat in onszelf vinden, als we dit vanuit alle mogelijke andere punten telkens opnieuw kunnen ontdekken, als we elk ander punt kunnen zien en ervaren als een deel van onszelf, bereiken we ‘verlichting’, en komen we Thuis diep binnenin. Als druppel bereiken en worden we dan de hele oceaan. Zonder op te houden druppel te zijn.

In essentie scheppen wij het leven altijd opnieuw en zelf. Onze gedachten of verhalen zijn projecties die we ervaren als onze realiteit. Onze emoties zijn als richtingaanwijzers die ons vertellen in hoeverre deze verhalen dichterbij of verderaf liggen van de Bron van waaruit we voortkomen. Het DNA in ons lichaam is als een antenne die de gewenste levenservaring mogelijk maakt. Het ontvangt informatie, het vertaalt die en neemt vorm aan als lichaam en realiteit. Hiermee gaat het een ervaring aan, integreert deze en zend zich als feedback terug naar de Bron.
Onze persoonlijkheid is als het spelkarakter waarmee dit grote spel van het Leven gespeeld wordt. Onze Ziel is het punt buiten tijd en materie dat de controller, de afstandsbediening van de persoonlijkheid in handen heeft. En vanuit het perspectief van de Ziel heb je zicht op meer dan één Leven. Je overschouwt alles. Het hele verhaal. Dat je als Ziel schrijft en beleeft en telkens herschrijft op basis van hoe het ervaren wordt. Je bent als het ware acteur in je eigen verhaal. En je herschrijft het terwijl je het op het podium speelt.

Wil je verandering in je Leven, begin dan met aanvaarden wat er is zoals het is, zonder dit te veroordelen. Niet in jezelf en ook niet buiten jezelf. Alles is goed zoals het is. Alles staat ten dienste van het verhaal dat ervaren wil worden door jou heen. Een verhaal dat je overigens zelf geschreven hebt en schrijft. En focus vanuit die aanvaarding op wat je graag anders wil ervaren. Focus op wat fijn zou zijn, niet op wat onfijn is, zonder het onfijne af te wijzen of te veroordelen. Het is wat het is. Focus op hoe het voelt, dat fijne dat je verlangt. En laat het dan los. Schrijf geen hele verhalen vanuit je hoofd hier op Aarde. Over hoe en wanneer je leven moet veranderen. Welke vorm het moet aannemen. Laat dat over aan je Ziel. Die heeft zicht op het hele toneel. En zal het als het past in jouw grotere levensscript toevoegen aan jouw levenservaring in vormen die je zelf niet kan bedenken, die het denken overstijgen. Je dient het enkel te Voelen.

(Ver)oordeel niet. Niet jezelf. Niet de ander. Alles is deel van het grote levensspel. Iedereen heeft daarin een eigen script. Een eigen rol te spelen, te genieten, te beleven. Gun zowel jezelf als alle anderen hun levenservaring. Of die nu goed of fout lijkt vanuit jouw perspectief. Focus ten allen tijde op wat jou het meeste Diepe Vreugde schenkt. Als je die diep binnenin voelt, Leef je jouw gewenste levenservaring, leef je jouw unieke script. En besef dat alles tijdelijk is. Zowel de fijne als onfijne ervaringen.

Momenteel zitten we in een grote sprong van bewustzijn. Het is al eeuwen aangekondigd in verschillende culturen. In de Bijbel spreken ze van de Apocalyps. Het einde der tijden of het einde van een tijdperk. De wereld lijkt alsmaar gekker te worden. Grote sprongen, grote schepping ontstaat altijd vanuit chaos. Vanuit een spanningsveld tussen twee polen, tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Hoe groter de afstand tussen de extremen, hoe groter de energie ertussen, hoe groter de sprong.

De mens en de Aarde en alle Leven erop en erin staan aan de vooravond van een nieuw tijdperk. Een tijdperk van eenheid, waarin de mens de Ander terug ervaart als deel van zichzelf, als mede-druppel in die grote Bron-oceaan. Elkeen heeft een eigen moment in het eigen script wanneer deze ‘verlichting’ optreedt in zichzelf. Volg hierin je eigen script. Focus altijd op wat Vreugde schenkt. Probeer niemand te overtuigen van jouw pad. Enkel jij hebt het jouwe te bewandelen. En doe dat met schitterende LevensVreugde. Daarmee toon je mogelijk de Weg van binnenuit ook aan anderen.

Het zal nog enkele jaren spannend en pittig zijn op deze Aarde. Niets ligt vast behalve dan dat alles ervaren wil worden. Kies elke dag voor de her-innering dat je Licht en Liefde bent. Dan draag je dit ook uit en zorgen we samen, van binnenuit, voor een Nieuwe wereld, die alsmaar meer zichtbaar en tastbaar zal worden, tussen de ruïnes van het oude dat rondom ons afgebroken wordt.

De tijd van spelen als kinderen is aangebroken. Omarm de Bron van alle Leven die in elk van ons volmaakt Aanwezig is … en Leef!