Helena Gwyn

Categorie: Poëzie

Ver-binding
05 May 2018
Helena Gwyn, Poëzie
ik voel me verscheuren maar zie niet waarom pijn om te groeien waar ik nog niet voorbij kom alles waar ik voor werkte, lijk ik kwijt tot illusies van anderen werd ik verleid ik verlang deel te nemen a...
Lees Meer ...

over-leven
04 May 2018
Helena Gwyn, Poëzie
ik ben het beu om enkel te overleven graag zou ik mij authentiek aan dit leven geven alles lijkt aan mij te passeren alsof ik steeds opnieuw moet revalideren anderen lijken wel te slagen in dit leven...
Lees Meer ...

Leef!
02 May 2018
Helena Gwyn, Poëzie
het heeft geen zin te herhalen hoe de huidige context geen toekomst biedt laat het NU een vreesvrije plek worden die in morgen haar dromen uitgiet bedenk je niet beperkt tot de mogelijkheden van een v...
Lees Meer ...

Stappen
01 May 2018
Helena Gwyn, Poëzie
soms denk ik om eruit te stappen dit leven lijkt dan niet meer op te lappen levenslang heb ik mijn best gedaan nooit was ik genoeg, nooit heb ik voldaan zo hard gewerkt aan andermans dromen illusies w...
Lees Meer ...

Spiegelbeeld
30 April 2018
Helena Gwyn, Poëzie
mijn spiegelbeeld toonde niet wie ik was alsof ik het verhaal van iemand anders las ik voelde een leegte diep binnenin geen verbinding, geen einde of begin ik ging op zoek naar mijn ziel ik veranderde...
Lees Meer ...

nieuwe dromen
25 April 2018
Helena Gwyn, Poëzie
ik ween nu de tranen die nooit mochten rollen gedaan met vergeten emoties voorbij te hollen het gevoel gefaald te hebben in mijn leven nooit de kansen genomen om mij voluit te geven gevangen en onbegr...
Lees Meer ...

(n)iemand
30 March 2018
Helena Gwyn, Poëzie
ik was altijd de beste iemand vanbinnen werd ik niemand verloochenen wat ik voelde zijn hoe de ander mij bedoelde ik werd het masker dat ik droeg aanpassen omdat men dat vroeg niemand die je wezenlijk...
Lees Meer ...

Droom Zacht
27 March 2018
Helena Gwyn, Poëzie
Ik lijk even alle windstreken kwijt, verloren in een moeilijk afscheid. Uitgevaagd van mijn kompas, verdwaal ik in het oude zoals het was. Ik voel me tasten in het duister, terwijl zij wachten tot ik...
Lees Meer ...

het spijt me, I(innerlijk) K(ind)
31 October 2017
Helena Gwyn, Poëzie
Het spijt me dat ik je zo lang eenzaam in de kou liet staan,  zo lang zonder jou door dit leven op weg wilde gaan. Het spijt me dat ik je liet verstommen en verdrinken, in een groeiend doolhof van tra...
Lees Meer ...

lieve EGO
30 October 2017
Helena Gwyn, Poëzie
Het is tijd om je fluwelen greep op mij weer een stukje los te laten, en jouw vastgeroeste en gewortelde deeltjes te verwijderen die onze groei nu niet meer baten. Het is tijd om al spelend onze vleug...
Lees Meer ...
Scroll naar boven